youthprojectnew‎ > ‎

Jeugd in Haiti

Haïti: Jongeren maken doodskisten van karton
Haïti: Jongeren maken doodskisten van karton
29-12-2009
Auteur: Jenny Schings
Bron: OneWorld

In Haïti is het ritueel van een begrafenis niet zo vanzelfsprekend. De grote armoede maakt het voor veel families onmogelijk om hun overleden familieleden respectvol te begraven. Lichamen worden afgeleverd bij het plaatselijke ziekenhuis, of blijven achter op straat. Volgens Rick Frechette, arts en priester in Haïti, smeekt deze situatie om een oplossing. "Wanneer je dode mensen als afval ziet, zie je levende mensen als werkend afval".
 
Geweld, corruptie, natuurrampen, honger, ziekte, vervuiling - de ellende die je op Haïti aantreft is deprimerend. Het lijkt maar niet beter te gaan met dit land in het Caribische gebied, dat het armste van het Westelijk halfrond genoemd kan worden. De slechte omstandigheden zorgen voor hoge sterftecijfers. Bovendien bestaat de helft van de overledenen uit kinderen. Rick Frechette, directeur van verschillende familiehuizen en klinieken in Haïti, kijkt droevig wanneer hij vertelt over het lot van deze kinderen.

Papier-maché
"In Haïti sterven wekelijks vijftig kinderen. Het verdriet bij de moeders is zo groot, je kunt het niet negeren of ontwijken." De van oorsprong Amerikaanse priester besloot iets aan het vreselijke lot van deze overleden kinderen te doen: samen met een groep jongeren uit het weeshuis richtte hij een klein bedrijfje op dat doodskisten maakt voor deze vergeten doden. Uit papier-maché en karton vervaardigen de jongeren elke week tientallen kisten om de kinderen die overlijden in de klinieken een respectvolle begrafenis te geven. "Het is zo'n grote opluchting voor de moeders, hun situatie wordt er sterk door verbeterd."
Doodskistenproject Haiti2
Stapels lichamen
Maar ook in het grote ziekenhuis in Port-au-Prince, de hoofdstad van Haïti, overlijden maandelijks honderden kinderen en volwassenen. De lichamen worden bewaard in een aparte ruimte. "Het is een vreselijke plek. Er liggen stapels lichamen," vertelt Frechette. "Het is ontzettend respectloos." De arts en priester besloot daarom ook voor deze mensen een redelijke uitvaart te regelen. "Ik was op een bepaald moment in die ruimte om het lichaam van een kind op te halen. De moeder had me gevraagd haar kind te begraven. Maar terwijl ik daar was, leek het alsof de andere doden tegen me riepen: "En wat gebeurt er met ons? Je neemt nu wel dat kind mee, maar laat je ons hier gewoon liggen?" Het was een heel bijzondere ervaring, en ik b 
Wereldouders

Rick Frechette was in Nederland via de ontwikkelingsorganisatieWereldouders. Frechette is directeur van alle projecten van Wereldouders in Haïti. Al sinds 1988 werkt hij in het land. Frechette werd in 1953 geboren in Massachusetts. Hij studeerde theologie aan de St. John's Universiteit in New York. In 1986 kwam hij, als priester, voor het eerst in Haïti. Hij realiseerde zich echter al snel dat het land beter een arts kon gebruiken dan een priester, en ging medicijnen studeren. Sinds 1998 werkt hij als arts en priester in het door hem opgerichte familiehuis in Haïti.

esloot dat ik deze mensen niet zomaar daar achter kon laten."
Eén dag in de week gaan Frechette en de jongeren daarom naar het ziekenhuis om lichamen uit het kamertje te halen en, vaak met meerderen tegelijk vanwege ruimtegebrek, te begraven in zelfgemaakte grafkisten. "Het is vreselijk werk. Ik heb het er, na acht jaar, nog steeds heel moeilijk mee - moeilijker dan de jongeren. Onze landen maken van ons zachtgekookte eitjes, wij kunnen nergens meer tegen. Maar ik moet van mezelf, deze situatie laat het niet toe om je terug te trekken." Elke week begraven Frechette en de jongeren op deze manier zo'n 150 baby's, kinderen en volwassenen.

Actief proces
"De jongeren worden door dit werk elke dag geconfronteerd met de dood, en nog wel met de dood in zijn vreselijkste hoedanigheid. Toch is het belangrijk dat dit werk gedaan wordt. Dood is een actief proces, het is een transitie. Er is altijd een gebrek aan geld, en er zijn heel veel andere dingen waar het geld voor nodig is, maar ook dit werk is belangrijk. Door een respectvolle begrafenis zien kinderen dat het leven waardevol is."
Comments